نعمت‌الله فاضلی-

در جلسه هیجدهم آذر ماه هیأت تحریریه مجله مطالعات اجتماعی ایران بحث و گفت‌وگو درباره محتوای مقالات واصله از یک مورد خاص به بحث ارزیابی وضعیت مقالات و مجلات علوم اجتماعی در کشور رسید و ارزیابی‌های کلی درباره کیفیت مقاله‌های علوم اجتماعی به محور اصلی بحث جلسه تبدیل شد. در بسیاری دیگر از جلسات و گفت‌وگوهای بین اصحاب علوم اجتماعی نیز نارضایتی از کیفیت مقالات علمی مطرح می شود، اما این نارضایتی و بحث‌هایی که درباره ابعاد مختلف کاستی‌ها و ناراستی‌های مقالات می‌شود، به ندرت مکتوب و مدون شده و در مجلات و همایش‌ها و به طور کلی آکادمیای علوم اجتماعی ایران ارائه می‌شود.

یک‌شنبه، 5 مهر 1388
سید حسین سراج‏زاده*
با فرارسیدن ماه مهر و خزان طبیعت، بهار دانش و پژوهش آغاز ‏شده و پس از چند ماه وقفه و رکود، فعالیت‏های آموزشی و پژوهشی دانشگاه‏ها و مراکز آموزش عالی دوباره از سر گرفته می‏شوند. از طرف هیأت مدیره انجمن جامعه‏شناسی ایران، آغاز سال جدید تحصیلی را به همه اعضای انجمن و دیگر دانشگاهیان تبریک گفته و شکوفایی و پرباری را در این سال، برای تک تک اعضای جامعه دانشگاهی آرزو می‏کنم.

یکشنبه، 7 تیر 1388
اسماعیل خلیلی[*]
عصر جدید با منزلت‌یابی نوعی از آگاهی همراه است. این نوع جدیدِ آگاهی که «علم» نام گرفت و از همان طلایه‌های این عصر، کوشش برای دستیابی گسترده بدان آغاز شد؛ سه ویژگی را در منظر اجتماعی- اقتصادی، آشکار می‌سازد:
1.       به نسبت قرار گرفتنِ فرد یا گروه در معرض ارزش‌های عصر جدید، تلاش برای برخورداری از این سنخ نوین آگاهی بیشتر می‌شود. به دیگر سخن، یکی از ارزش‌هایی که با مدرنیته همراه بوده و انتقال می‌یابد، ارج‌یابی دانش جدید است.
2.       به نسبتِ برخورداری از هر حدی از این نوع آگاهی، پایگاه اجتماعی- اقتصادی فرد یا گروه در جامعه جدید، هم ارتقاء یافته و در عین حال، از ثبات بیشتری نیز برخوردار می‌شود؛ زیرا در مواردی، حتی از همان بدو ورود به دانشگاه، تحرک عمودی داوطلبِ ارتقاء پایگاه آغاز می‌گردد. بر همین اساس می‌توان بخش قابل ملاحظه‌ای از احساس حرمان کسانی را که به دانشگاه راه نیافته‌اند، درک (تبیین) کرد. همچنین می‌توان دریافت که در منظر روان‌شناسی اجتماعی، چرا تقاضا برای آموزش عالی تا چنین حد بالاست.

سه‌شنبه، 3 دی 1387
ناصر فکوهی[*]
 وزارت علوم انجمن جامعه‏شناسی ایران را به عنوان برترین انجمن در حوزه کار خود اعلام کرده است و این البته می‏تواند مایه خوشحالی برای ما به مثابه اعضاء و هیئت مدیره انجمن باشد. اعضای انجمن در طول چند سال اخیر دست به تلاش جمعی و کار و کوشش سختی زده‏اند تا بتوانند لااقل به مثابه گروهی اقلیت از شمار بزرگ کالبد علوم اجتماعی در کشور ما، خود را اسیر خیال‏بافی‏های اتوپیایی انتظار برای فرا رسیدن روزهای درخشان نکرده و بی‏عملی و سر باز زدن از مسئولیت‏هایی که در سخت ترین شرایط در قبال جامعه بر دوششان سنگینی می‏کند، را به بهانه تهدیدها و شرایط نامساعد کاری توجیه نکنند.